Van rust naar drukte

Heerlijk even een paar dagen rust en genieten van niks doen!
De paar dagen in Miu ne hadden we zelfs heerlijk weer! Het was alsof het zonnetje in de gaten had dat we toe waren aan weer wat zon! We hebben heerlijk op het strand gelegen (niet lang, want we worden dan allebij ongedurig), bij leuke tentjes gegeten, een dode opblaas-vis gezienk, wat gezwommen en uitgeslapen.
's Avonds zijn we ook een keer naar het centrum geweest en hebben daar bij een wat sjieker restaurant gegeten waar we ons eigen visje uit konden kiezen. Dan denk je dat je duur bezig bent, maar uiteindelijk hebben we toch maar 10 euro betaald voor een bord vol met vis, drinken en een dessert.

De volgende dag voelde we ons toch wat te lui en zijn we met een Jeep naar de Sand-dunes gereden. Ze hebben daar hartstikke grote duinen (zonder helmgras) in het wit en in het rood. Zo groot dat het net woestijnen lijken. Erg indrukwekkend. Ook zijn we nog door een ravijn gelopen. Het ravijn bestond uit rode muren met daartussen witte kalkstenen rotsen. Om in dat ravijn te komen moesten we door een riviertje lopen. We hebben erg gelachen, in de modder gesprongen waar we tot aan onze knien in weg zakten.

De dag erna zijn we alweer vertrokken naar Saigon ofwel Ho Chi Minh City. Een grote, drukke maar redelijk moderne stad. Het is zelfs wat georganiseerder dan de rest van Vietnam (wat verkeer betreft). Wat de eerste avond al wel opviel was dat er veel kinderen dingen aan je probeerde te verkopen...kinderen van 4 jaar. De moeder staat dan toe te kijken hoe ze het doen. Meestal voeren de kinderen ook nog een act op of halen ze grapjes met je uit zodat je een pakje kauwgom van ze koopt.

Gisteren zijn we naar de de tempel van Cau Dai geweest. Een 'nieuwe' geloofsovertuiging die verschillende geloven (Boeddhisme, Christendom, Moslim enz) gecombineerd heeft om er een ideaal geloof van te maken. In de tempel hebben we een dienst bijgewoond waarbij de muziek van het Boeddhisme gecombineerd wordt met de klokslagen van het Christendom.
Daarna zijn we doorgereden naar de Cu Chi tunnels. De Vietcong heeft daar weerstand geboden tegen de Amerikanen. Ze verscholen zich in de tunnels zodat de U.S Army daar niet bij kon. De tunnels waren dus ook erg laag en smal zodat de Westerse-man daar niet doorheen kon kruipen. We zijn eerst door een wat bredere, aangepaste tunnel gekropen. Maar we wilde natuurlijk ook graag zien hoe een echte tunnel was, dus zijn we ook nog door een originele tunnel gekropen. We hebben in totaal 150 meter afgelegd en we waren helemaal bezweet en kopt toen we daar uitkwamen. Moet je voorstellen dat ze daar weken in verbleven! De Vietnamezen leefde in die tunnels: koken, eten, slapen...alles om maar niet ontdekt te worden door de Amerikanen.

Vandaag zijn we naar het War-museum geweest. Erg indrukwekkend! Foto's waarbij je toch wel even een brok in je keel krijgt: kinderen die afgeslacht worden, foto's van wat de Napalm en Agent Orange (ook een gasbom) met mensen doet, kinderen die nu geboren woorden met een afwijking omdat hun ouders de giftige gassen ingeademd hebben enz. Vreselijk.

Morgen vertrekken we met de boot richting Cambodja. Eerst zullen we nog 2 dagen doorbrengen in de Mekong-delta. De derde dag steken we de grens over en gaan we naar Pnomh Penh (hoofdstad van Cambodja). Heb er zin in!