Alien

In Hoi An hebben we de bus genomen naar Dalat. Dat is een plaatje dat meer in het binnenland van Vietnam ligt.
Het staat bekend om zijn Franse-stijl en de mogelijkheden om te relaxen in een Spa of te mediteren.
In de middag zijn we aangekomen in Dalat, zonder dat we een hotel hadden geboekt...dat hadden we misschien beter wel kunnen doen aangezien we 3 uur hebben lopen zoeken naar een redelijk hotel met een redelijke prijs. We zijn uiteindelijk uitgekomen in het eerste hotel dat we gezien hebben :S. Maar niet getreurd, door onze zoektocht zijn we wel 2 Vietnamese jongens tegen het lijf gelopen die een reisbureautje hadden. We hebben een 4-daagse tour gedaan door de Central Highlands.

De eerste dag zijn we eerst met onze prive-gidsen door Dalat gereden. Enorme koloniale Franse landgoeden gezien die verlaten zijn. Crazy-House bezocht: een huis gebouwd in de stijl van Gaudi, met elke kamer ingericht en geinspireerd door een diersoort. daarna zijn we doorgereden naar een waterval. De afdaling om de waterval beter te kunnen bekijken was erg stijl en glibberig. Toch doorgezet. We zijn onder de waterval uitgekomen waar we helemaal nat gespetterd werden en we elkaar niet meer konden verstaan omdat het water met zo veel geweld naar beneden donderde.
Onderweg naar Dak Lak lake zagen we weer schitterende uitzichten. En bij het meer aangekomen waren we net optijd voor de zonsondergang.
We slapen in een dorpje aan het meer en we verblijven bij mensen thuis. Het huis is gebouwd op palen en is gemaakt van hout met een golfplaten dak...lekker primitief dus! Onze matrassen lagen op de grond maar gelukkig had ik wel een klamboe...met erorme gaten erin die ik 's avonds nog met plakband dicht geplakt heb.

Na een nacht tussen de koeien, kippen, eenden, varkens en nog veel meer beesten hebben we besloten om een olifanten-rit te maken. Die beesten zijn echt groot! We zijn eerst op een stijger moeten klimmen om op die olifant te komen. Toen dat beest begon te lopen leek het net of je op een enorme kameel zat, het hobbelde en schommelde. Al snel ging hij het water in..dat was wat rustiger zitten. Ik ben wel blij dat ik het gedaan heb, maar ik vond het wel zielig voor de olifant. De man die de olifant 'bestuurde' schopte tegen zijn oren aan om de richting aan te geven en als de olifant niet luisterde kreeg die met een stok een tik op zijn kop.
Na de 'schommel-rit' zijn we weer op de motor gestapt en zijn we verder het binnenland ingereden door de stromende regen. Met onze regenpakken aan hebben we nog een grote, hoge rots beklommen. De rots had de vorm van een olifantenrug. Daarna zijn we doorgereden naar een dorpje waar we wat te eten hebben gehaald. We hebben dat opgegeten bij een waterval die zich uitstrekte over 500 meter (gids dacht dat het breder was). Daar hebben we nog een wandeling gemaakt en een bloem van een katoen-plant gegeten (niet doorslikken, maar het gaat om het vocht wat uit de bloem komt).

De derde dag hebben we een markt bezocht in een dorpje waar nauwelijks toeristen komen. Dat merkte we ook wel goed. Ik ben in mijn leven nog nooit zo erg aangestaard of heb me nog nooit een als een alien gevoeld. De inwoners kregen grote ogen en de monden vielen open wanneer ze ons zagen lopen. Heel vreemd was dat.
Die dag was het gelukkig wat droger en zijn we wat vaker gestopt om even een wandeling te maken (tegen de zadelpijntjes) en om van de landschappen te kunnen genieten. De gidsen konden echt veel vertellen over alles wat groeide en bloeide en over de etnische minderheden die in dit gebied leven. We hebben veel snoepjes uitgedeeld aan de kinderen van de etnische minderheden. Grappig, die zijn daar echt helemaal blij mee en vinden het geweldig (maar ook een beetje eng) om ons te ontmoeten.

De laatste dag was het weer nog beter! Eindelijk weer warm en we hadden onze regenpakken niet meer nodig. We zijn doorgereden naar de kust. Onderweg zijn we nog gestopt bij een dorpje. Ik moest echt naar de wc en een meisje uit dat dorpje bood aan dat ik bij haar naar de wc kon. Daarna zijn we daar even blijven hangen om een beetje met ze te praten (gaat niet verder dan: hoe oud ben je, waar kom je vandaan en hoe heet je). Nog na geen 10 minuten stond volgens mij heel het dorp om ons heen. Ze zien natuurlijk alleen maar westerse mensen op de tv en nu waren er ook nog eens 2 in hun dorp!

Ik ben echt weer wat ervaringen rijker en heb van deze tocht genoten! We zijn nu weer aan de kust in Miu Ne. Even relaxen voordat we het drukke stadsleven gaan verkennen van Ho Chi Minh City (10 miljoen inwoners...die bijna allemaal een brommer hebben).